Woensdag 28 december 2011

Het lijkt erop, dat mijn weblog langzaam weer vlot getrokken kan worden. Laten we daar in het nieuwe jaar maar eens aan gaan werken. Zal nog wel even duren voordat Pim Paparazzi alles weer op orde heeft maar het begin is er.

Allemaal fijne jaarwisseling en tot in 2012.

Dinsdag 09 augustus 2011

Eindelijk kan ik over een lange duurloop weer eens zeggen dat ik lekker heb gelopen. De geplande 25 kilometer werden er 26,2 en ik had er gemakkelijk meer van kunnen maken.
 
Na een overvol weekend met leuke uitstapjes naar Castlefest, Dordrecht en Snowworld Zoetermeer ging het vanmiddag weer stapvoets door de polder. Ik liep de tweede helft van de Spijkenisse marathon in tegengestelde richting. Spijkenissebrug, Maasboulevard, Hekelingen, Simonshaven en via Zuidland door de weilanden terug naar Spikecity. Dat beviel prima. Eerste stuk storm tegen en vanaf Zuidland wind in de rug. Af en toe een buitje voor de nodige verkoeling. Zo is lopen echt leuk. Dan krijg je er zelfs energie van. De laatste weken zakte ik na eerdere lange trainingen voor dood in elkaar. Nu beginnen die trainingen vruchten af te werpen. Dat geeft de burger moed. Berlijn komt er eind september al aan, dus het werd ook wel een keer tijd…  

Zondag 31 juli 2011

Met een high five werd mijn belofte bezegeld. Volgend jaar geen Pim Paparazzi als fotograaf langs de route, maar…. als deelnemer aan de stoet bij de groep People's Choice! Queen Sulimar wil van geen terugkrabbelen meer horen. Ik kan nu niet meer terug. Ik heb mijn ja-woord gegeven aan de majesteit…en die zal ik houden!
Op de officiele afterparty van het Zomercarnaval (in het NAI-gebouw) raakte ik in gesprek met de koningin van het Zomercarnaval. De koningin uit Spijkenisse had mij onderweg tijdens het fotograferen al gespot. Nu konden we even een praatje maken, dat was er nog niet eerder van gekomen.
En toen ze hoorde dat ik in Rommeldam woon, net aan de andere kant van die mooie rode brug…
Van het een komt dus het ander. Volgend jaar ga ik zelf meelopen/feesten/dansen Oeps…
Ik vind het eigenlijk wel heel erg eng. Maar… beloofd is beloofd. Ik zal woord houden. Een jaar extra dansles volgen en dan maar zien hoe of wat. Ik heb dus nu twee jaar de tijd om de foto's van deze editie uit te zoeken. Veertig groepen passeerden vandaag mijn Paparazzi-lens. Tijd zat dus om de mooiste/leukste plaatjes te selecteren… De eerste plaatjes volgen later deze zondag. Nu eerst ssssslaaapen.

Zaterdag 23 juli 2011

Vorige week kreeg ik een verzoekje van salsavriendinnetje Monique. Of er op korte termijn nog een plekje vrij was in de Mylenium Photo studio van Pim Paparazzi. Tante Monique had bezoek van neefje en nichtje uit Curacao. Nichtje Verena wilde graag een keer een fotoshoot doen, maar de tijd in Holland was beperkt. Na wat passen en meten lukte het om een gezamenlijke afspraak te maken. Op de meest regenachtige juli donderdag sinds jaren gingen we binnen aan de slag. Solofoto's van de dames en ook nog een paar kiekjes voor het familie album. Hieronder enkele plaatjes van deze leuke gezellige fotoshoot.

Woensdag 20 juli 2011

Gelukkig hoef ik als funrunner geen limiet te lopen om mee te mogen doen aan de marathon van Berlijn. Nergens een bondsbobo die met de chrono in de hand mijn trainingstijden staat te klokken. Ik mag gewoon gaan, naar Berlijn… op eigen risico en eigen initiatief.
Dat is maar goed ook. Het trainen gaat ronduit belabberd. Een paar weken geleden ben ik begonnen met het opschroeven van de afstanden maar het valt me zwaar. Het zit tussen de oren, ik weet het. Iedere keer jezelf dwingen om te gaan trainen werkt ook niet echt motiverend. Toch doe ik het. Ik wil mijn eerste buitenlandse marathon in september namelijk wel (uit)lopen.
Gisteren 2 uur en 15 minuten getraind. Gemiddeld tempo 6.38 per kilometer. Mooie langzame duurloop zou menig trainert zeggen… Zal best, maar zo voelt het niet. Oh oh oh wat een gezwoeg. Na 3 kilometer was het al niks en het werd de volgende 17 kilometer niet veel beter. Iedere kilometer knokken tegen de afstand.
 
Nou ja, het heilige vuur zal wel weer een keer ontbranden. Straks als het echt herfst wordt vlieg ik figuurlijk en ieder geval letterlijk richting Brandenburger Tor. Met of zonder limiet, aan gelopen trainingskilometers. Das ist mir wirklich Scheiss egal!      

Zondag 03 juli 2011

Dit weekend kon Pim Paparazzi zich met zijn fototoestel weer op een heel andere manier uitleven. Op een familiefeestje konden alle bezoekers een workshop handboogschieten volgen en als klap op de vuur(?)pijl deed mijn jongste broertje voor alle pyromaantjes onder de gasten nog een kort beginnerscursusje vuurspuwen.
Paparazzi kon dus zijn hart ophalen. Mijn zoon is inmiddels ook verslaafd geraakt aan deze hete hobby. De eerste attributen om thuis te oefenen werden gisteren door de pakketdienst afgeleverd. Please do try this at home… Het affakkelen in Pernis is vanaf heden niet meer de enige vuurzee in de regio Rijnmond.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Zaterdag 02 juli 2011

Het is in de Mylenium fotostudio van Pim Paparazzi de laatste weken aardig druk geweest. Steeds meer dames en (soms) heren durven de stap te zetten om een keer als model voor deze 'fotograaf in opleiding' te poseren. Zo kan ik veel leren en verschillende technieken uit testen. 
De laatste shoot met Lotte heb ik geprobeerd een aantal high-key opnamen te maken. Bij high-key domineren de lichte tonen. Deze lichttechniek staat garant voor schaduwloze zachte weergave van het gezicht en wordt veel toegepast bij glamour-, mode- en kinderfotografie. Het leverde onder meer onderstaande plaatjes op.

Zondag 26 juni 2011

Een wedstrijd over vijf kilometer is er tussen vader en zoon ondanks de vele plannen nooit van gekomen. Blessures van beiden verhinderde iedere keer weer een onderling duel. De plannen om ooit samen een keer een hele marathon te lopen zijn er echter nooit minder om geworden. 
 
De 10 km van de Kikarun Rotterdam van vandaag zijn twee rondjes om de Kralingse Plas. Nog nooit heeft Paparazzi junior een officiele 10 kilometer gelopen. Sterker nog, we hebben nog nooit samen een wedstrijd gelopen…
  
Een week geleden werd er nog even tussendoor een gezamenlijke training gelopen om de strategie van vandaag te bepalen. Na 1 uur en 10 minuten ( en drie wandelpauzes tussen km 5 en 9) was het Paparazzi senior duidelijk. Heel langzaam starten en het 1e wandelmoment bij junior zo lang mogelijk proberen uit te stellen.
 
De 26 graden en de hoge luchtvochtigheidsgraad zijn deze zondag nog een extra weerstand. We beginnen heel rustig aan het karwei. Kilometers van rond de 6.20.
 
Bijzonder hoor om samen met je zoon zo sport te bedrijven. Bovendien is mevrouw Paparazzi op de fiets als begeleidster altijd nabij. Wat is dit genieten! Het eerste rondje 5 kilometer gaat in 32 minuten en een beetje. Junior geeft aan dat hij straks even wil stoppen om te rekken. Ik kan er voor zorgen dat hij op dat besluit terugkomt. We halen beetje bij beetje alle te snel gestarte lopers en loopsters in. 
 
Dat zijn er nogal wat. Junior bijt zich dapper door de moeilijke momenten heen. Op zeven kilometer sluit nog een debutante op de 10 kilometer uit Oldenzaal bij ons aan. Ze wil onder de vijf kwartier finishen. Dat moet te doen zijn. Gedrieen buffelen we door. Ik voel me goed en heb totaal geen last van de warmte. Ik moedig beiden aan en zorg zodoende voor de mentale afleiding. Gebruik daarvoor alle cliches die je maar kunt verzinnen.
Bochtje naar rechts, voor de tweede keer draaien we de Kralingse Plaslaan op. Overstekende ganzen proberen ons loopritme nog te verstoren. Zonder succes. Dit trio gaat zelfs voor een tijd onder de 1.05.00. Als ik voor de jeugdgevangenis roep, 'nog 400 meter' gaat junior er als een raket vandoor. Ik moet van binnen erg lachen om deze jonge honden versnelling. Ondanks dat ik niet moe ben heb ik gewoon niet zo'n demarage in huis. Samen met Miss Oldenzaal leg ik de laatste meters van deze 10 kilometer af. Junior halen we niet meer in. Wel nog een hoop uitgebluste deelnemers.

Junior loopt 1.03.59. Ik (en miss Oldenzaal) doe er 16 seconden langer over. Een geweldige ervaring.
Na afloop spreek ik kort met Curly (52.20!) en even-niet-in-de-running-Hans.
 
De Kikarun is volgens ambassadeur Marathon Ton een groot succes geworden. Het maximaal aantal deelnemers van 2000 is gehaald en er is veel geld bij elkaar gelopen voor Kika. Junior en Senior Paparazzi bedanken hun sponsors voor het doneren van de gulle bijdrages.  
Na afloop van onze tien zien we nog de start van de kidsrun (1 kilometer). Hartverwarmend! Het is een mooi slot van een geslaagde loopdag. Wat zou het mooi zijn, kinderkanker de wereld uit over een X aantal jaar. Kika gaat ervoor, en wij ook…! 
 

Woensdag 15 juni 2011

Mevrouw Paparazzi opent de voordeur. Twee meisjes van een jaar of acht vragen naar Pim Paparazzi, Hij heeft geld toegezegd bij een schoolsponsorloopactie en het is pay-day. De meiden hebben rondjes gerend en zijn nu aan het cashen.
 
Volgende week zondag is Paparazzi zelf aan de beurt. Voor KIKA ga ik samen met Paparazzi-junior twee rondjes rennen van elk 5km bij de Kika-run Rotterdam. Het wordt junior zijn eerste officiele 10 kilometer! Overigens precies tussen twee operaties in van dochter Paparazzi, die al voor haar dertiende en veertiende rondje (operatietafel) op moet komen om kwaadaardige huidkanker te laten verwijderen.
Ook daarom doen wij mee, en 'bedelen' wij ook na de Samenloop en de Roparun gewoon door. Gewoon omdat het zo hard nodig is. Dus als iedereen nu een paar euro van zijn vakantiegeld gebruikt om Pim & Koen te sponsoren, dan lopen wij ons op de laatste zondag in juni rond de Kralingse Plas wel in het zweet. Das toch het minste wat wij kunnen doen! Sponsor Pim en/of Koen middels de digitale snelweg via deze link. Je kan ons selecteren als individuele loper onder onze voornaam!

Maandag 13 juni 2011

Op weg naar een aanmoedigingsplek klinkt door de autoradio opeens een onverwacht bekende stem. Het is een collega van mijn vrouw die wordt geinterviewd door radio Rijnmond.

'Waarom staat u hier? Ik sta hier voor mijn collega's. Hoe laat komen ze langs hier in Barendrecht? Rond drie uur vanmiddag. O, dan moet u nog een hele tijd wachten. Dat heb ik er graag voor over.

Het is dit korte gesprekje van vorig jaar dat vandaag de hele dag door mijn hoofd maalt. Ik heb mijn fototoestel bij me, maar echt zin om hem te gebruiken heb ik niet. Barendrecht telt vandaag 1 supporter minder. Hij kan zijn collega's niet meer aanmoedigen. Ik weet het, de Roparun telt veel van dit soort verhalen. Ik kan en het wil het niet uit mijn hoofd zetten. Ik kende haar collega een klein beetje. Van voetbal, klaverjas en reparatie acties rondom het woningbouwbedrijf. Mede daarom sta ik hier, in Barendrecht. Klap voor de teams, die langs komen, en blij als iedere deelnemer na afloop van dit mega evenement weer veilig is thuisgekomen. Tijd door brengen bij je dierbaren. Doe dat, zo veel als je kan, want het lijkt zo vanzelfsprekend maar dat is het helaas niet.