Zaterdag 03 maart 2012

Mijn lopersactiviteiten staan momenteel op een heel laag pitje. In januari zelfs bijna niet gelopen. Februari iets meer kilometers gemaakt maar veel te weinig om in April een hele marathon te lopen.

Het startnummer van de Rotterdam Marathon zal door mij dus niet worden gebruikt. Misschien ga ik dat nog omzetten naar de 10 kilometer, maar het zou zo maar kunnen dat ik deze editie zelfs alleen maar langs de route sta te supporteren en fotograferen.
Momenteel loop ik twee keer per week korte afstandjes. Ik train verder niet voor een specifiek evenement. Alleen maar genieten van het actief buiten sporten is voorlopig het doel.

Donderdag 17 mei 2012

Pim Paparazzi is zo actief geworden op fotografie gebied dat er binnenkort een aparte website wordt geopend.
Dit weblog zal daar in de toekomst vermoedelijk onderdeel van gaan uitmaken. Hier alvast even een test met het insluiten van fotomappen.
Beachlife

Dinsdag 20 maart 2012

Acht uur vanmorgen zat ik al op de fiets. Ik moest nergens heen, maar ik wilde even eruit. Van het mooie weer genieten. Door diverse fysieke mankementen is het hardlopen momenteel in de ijskast gezet. Eerst moet het lichaam het weer gaan doen zoals het dat behoort te doen. Ik mis mijn uitstapjes in de buitenlucht wel. Dus klim ik regelmatig op de fiets. Fototoestel om mijn nek, en Jan de Toerist of Pim de Paparazzi uithangen in de omgeving Europoort. Hedenochtend dus een dikke twee uur buiten geweest en genoten van de vroege zonnestralen. Hier een paar plaatjes van onderweg. Ik was voornamelijk in het Valckesteinse bos bij Poortugaal.

Zondag 12 februari 2012

Een mooiere sportstart van het jaar kan ik bijna niet hebben. Schaatsen op natuurijs. De afgelopen ijsperiode heb ik eindelijk weer eens een paar toertochtjes kunnen schaatsen. Niet in mijn welbekende omgeving rondom de Loosrdrecht Plassen maar in de regio Rijnmond. De Molentocht, Rottemerentocht en Westlandtocht kan ik nu aan mijn lijstje toevoegen.

De eerste echte krabbels op natuurijs maak ik op dinsdag 7 februari bij Kinderdijk. Ik had gehoord dat er geschaatst kon worden, maar ter plekke zag het er nog angstig stil uit. De ochtend was koud, berekoud zelfs maar ik was er op gekleed. Na een korte wandeling tussen de molens kwam opeens een baanveger langszij. Een breed spoor werd getrokken. Hup schaatsen onder en erachter aan. Na 200 meter ga ik gelijk mauli… Te dikke sneeuwrand. Geen schade aan mijn fotocamera want uiteraard hang ik op winters Kinderdijk weer de toerist uit. Steeds meer schaatsers komen mij tegemoet. 
Eenmaal aangekomen in Alblasserdam zijn er geen problemen meer. Het ijs is hier veel beter dan bij de boezem van Kinderdijk en hier wordt ook al veel langer geschaatst. Ik besluit een stukje van de Molentocht te gaan schaatsen. In Oud Alblas rust ik even onder de brug. De kerkklokken luiden voor een begrafenisstoet. Als de stoet over het bruggetje loopt houden schaatsers halt en nemen zij hun muts af… Apart gezicht was dat.
Dan moet ik weer terug. Bleskensgraaf wil ik eigenlijk nog wel naartoe, maar ik heb er geen tijd meer voor. Ik schaats dezelfde route terug en onder het toeziend oog van een kudde aziaten gaan de schaatsen af en is het hop naar huis.

Op zaterdag 11 februari is heel Nederland op natuurijs. Een prachtige zonnige dag, en omdat er de volgende dag langdurige dooi voorspelt wordt is het voor een ieder, now or never… Mijn snode plan, twee toertochten… De Rottemerentocht is de eerste. 
In Blesiwijk stap ik op het ijs maar mensen, mensen wat een drukte… Kuddeschaatsen is het hier. Het rondje om de plas is 10 kilometer en als ik rond ben, heb ik het hier wel gezien. Je passeert wat molens, bootjes en een ophaalbrug en thats it. Niet echt bijzonder voor zo’n verwende schaatser als ik.  Dus volgt zonder scrupules een rappe transfer over asfalt naar Maasland.

Kwart voor twee start ik bij het Wapen van Maesland voor een tocht van 40 kilometer. Deze is echt de moeite waard. Langs natuurgebied Vlietland naar Vlaardingen, dan via Schipluiden naar de Lier. Stukje ijs naar de Lier is niet al te best, maar de route is leuk. Bochtjes, bruggetjes, kassen en in de Lier zelf nog even klunen bij de kerktoren. Ik ga door mijn fotografie niet hard en ik zit al diep in de namiddag. Toch wil ik het meest noordelijkste stukje van de route, Wateringen, ook zien. Dat lukt en nu ook mijn ‘Dokkum’ is bezocht maak ik rechtsomkeert. Met nog zeven kilometer te gaan wordt het stiller op het ijs en de zon kleurt meer en meer oranje. Om kwart voor zes schaats ik volledig kapot Maasland binnen. De ondergaande zon is nu een oranje bolletje en heeft me op de laatste
kilometers nog een paar fijne plaatjes opgeleverd.  Met een mooi dagtotaal van 50 kilometer sluit ik moe maar zeer voldaan deze schaatsdag af. Nu maar zien hoeveel jaar we weer moeten wachten om zo’n dag als deze weer te mogen ervaren. ‘T is mooi weest!

(meer foto’s volgen later)

Woensdag 28 december 2011

Het lijkt erop, dat mijn weblog langzaam weer vlot getrokken kan worden. Laten we daar in het nieuwe jaar maar eens aan gaan werken. Zal nog wel even duren voordat Pim Paparazzi alles weer op orde heeft maar het begin is er.

Allemaal fijne jaarwisseling en tot in 2012.

Dinsdag 09 augustus 2011

Eindelijk kan ik over een lange duurloop weer eens zeggen dat ik lekker heb gelopen. De geplande 25 kilometer werden er 26,2 en ik had er gemakkelijk meer van kunnen maken.
 
Na een overvol weekend met leuke uitstapjes naar Castlefest, Dordrecht en Snowworld Zoetermeer ging het vanmiddag weer stapvoets door de polder. Ik liep de tweede helft van de Spijkenisse marathon in tegengestelde richting. Spijkenissebrug, Maasboulevard, Hekelingen, Simonshaven en via Zuidland door de weilanden terug naar Spikecity. Dat beviel prima. Eerste stuk storm tegen en vanaf Zuidland wind in de rug. Af en toe een buitje voor de nodige verkoeling. Zo is lopen echt leuk. Dan krijg je er zelfs energie van. De laatste weken zakte ik na eerdere lange trainingen voor dood in elkaar. Nu beginnen die trainingen vruchten af te werpen. Dat geeft de burger moed. Berlijn komt er eind september al aan, dus het werd ook wel een keer tijd…  

Zondag 31 juli 2011

Met een high five werd mijn belofte bezegeld. Volgend jaar geen Pim Paparazzi als fotograaf langs de route, maar…. als deelnemer aan de stoet bij de groep People's Choice! Queen Sulimar wil van geen terugkrabbelen meer horen. Ik kan nu niet meer terug. Ik heb mijn ja-woord gegeven aan de majesteit…en die zal ik houden!
Op de officiele afterparty van het Zomercarnaval (in het NAI-gebouw) raakte ik in gesprek met de koningin van het Zomercarnaval. De koningin uit Spijkenisse had mij onderweg tijdens het fotograferen al gespot. Nu konden we even een praatje maken, dat was er nog niet eerder van gekomen.
En toen ze hoorde dat ik in Rommeldam woon, net aan de andere kant van die mooie rode brug…
Van het een komt dus het ander. Volgend jaar ga ik zelf meelopen/feesten/dansen Oeps…
Ik vind het eigenlijk wel heel erg eng. Maar… beloofd is beloofd. Ik zal woord houden. Een jaar extra dansles volgen en dan maar zien hoe of wat. Ik heb dus nu twee jaar de tijd om de foto's van deze editie uit te zoeken. Veertig groepen passeerden vandaag mijn Paparazzi-lens. Tijd zat dus om de mooiste/leukste plaatjes te selecteren… De eerste plaatjes volgen later deze zondag. Nu eerst ssssslaaapen.

Zaterdag 23 juli 2011

Vorige week kreeg ik een verzoekje van salsavriendinnetje Monique. Of er op korte termijn nog een plekje vrij was in de Mylenium Photo studio van Pim Paparazzi. Tante Monique had bezoek van neefje en nichtje uit Curacao. Nichtje Verena wilde graag een keer een fotoshoot doen, maar de tijd in Holland was beperkt. Na wat passen en meten lukte het om een gezamenlijke afspraak te maken. Op de meest regenachtige juli donderdag sinds jaren gingen we binnen aan de slag. Solofoto's van de dames en ook nog een paar kiekjes voor het familie album. Hieronder enkele plaatjes van deze leuke gezellige fotoshoot.

Woensdag 20 juli 2011

Gelukkig hoef ik als funrunner geen limiet te lopen om mee te mogen doen aan de marathon van Berlijn. Nergens een bondsbobo die met de chrono in de hand mijn trainingstijden staat te klokken. Ik mag gewoon gaan, naar Berlijn… op eigen risico en eigen initiatief.
Dat is maar goed ook. Het trainen gaat ronduit belabberd. Een paar weken geleden ben ik begonnen met het opschroeven van de afstanden maar het valt me zwaar. Het zit tussen de oren, ik weet het. Iedere keer jezelf dwingen om te gaan trainen werkt ook niet echt motiverend. Toch doe ik het. Ik wil mijn eerste buitenlandse marathon in september namelijk wel (uit)lopen.
Gisteren 2 uur en 15 minuten getraind. Gemiddeld tempo 6.38 per kilometer. Mooie langzame duurloop zou menig trainert zeggen… Zal best, maar zo voelt het niet. Oh oh oh wat een gezwoeg. Na 3 kilometer was het al niks en het werd de volgende 17 kilometer niet veel beter. Iedere kilometer knokken tegen de afstand.
 
Nou ja, het heilige vuur zal wel weer een keer ontbranden. Straks als het echt herfst wordt vlieg ik figuurlijk en ieder geval letterlijk richting Brandenburger Tor. Met of zonder limiet, aan gelopen trainingskilometers. Das ist mir wirklich Scheiss egal!      

Zondag 03 juli 2011

Dit weekend kon Pim Paparazzi zich met zijn fototoestel weer op een heel andere manier uitleven. Op een familiefeestje konden alle bezoekers een workshop handboogschieten volgen en als klap op de vuur(?)pijl deed mijn jongste broertje voor alle pyromaantjes onder de gasten nog een kort beginnerscursusje vuurspuwen.
Paparazzi kon dus zijn hart ophalen. Mijn zoon is inmiddels ook verslaafd geraakt aan deze hete hobby. De eerste attributen om thuis te oefenen werden gisteren door de pakketdienst afgeleverd. Please do try this at home… Het affakkelen in Pernis is vanaf heden niet meer de enige vuurzee in de regio Rijnmond.